I smile a lot! (sa picture nga lang) di kasi ako photogenic. *lol* Pero sa personal daw, maraming nagsasabi na, nakakatakot daw itsura ko, di naman siguro sa mukha akong monster, pero, lagi daw kasi ako “nakasimangot”. Ewan ko nga ba, siguro, mana lang ako sa parents ko. :D *lol* ganun din kasi sila. 

MATARAY! MASUNGIT! SUPLADA! - yan lagi first impression sakin. Ayun, TAMA naman daw sila. Grabe! Hindi naman, mabait naman ako no! Promise! 

Friendly din ako no! :)

Makulit din naman ako, minsan. :)

Oo na! Tama sila. Talagang may pagka-moody ako. Normal lang naman siguro yun diba? Wala naman sigurong taong lagi lang masaya. Minsan, pag sobrang stressed na ko sa sobrang daming iniisip, yun, dun lang talaga ako di makakausap ng matino. Parang galit sa mundo. Mainit ang ulo. Pag ganun, mas ginugusto kong mag-isa. Kasi nga, baka sa iba ko lang maibaling galit/init ng ulo ko. Sensitive akong tao, madaling masaktan, madali makaramdam. Kaya pag nasasaktan ako, lumalayo ako sa taong nakasakit sakin.

Pero HINDI AKO EMO no! Pero hindi din naman ako mahilig magtago ng sama ng loob. Di ko kaya itago yun. Lalabas at lalabas na lang bigla. Madali lang din ako magpatawad. Mahirap lang talaga para sakin makalimot, “makamove-on”. Sabi nga ng isang tao diyan, mahilig daw ako maginarte. SAUCE. Dahil nga sensitive, mababaw, madali lang din ako matawa, mababaw lang din kaligayahan ko. :D BASTA. Ganun. Yun na yun.